Την Άνοιξη παρατηρώ τη διαδρομή της, μου αρέσει να προσέχω τα μικρά αγριολούλουδα να ανθίζουν τα μπουμπουκάκια τους και να ανοίγουν χαρούμενα τα χρώματά τους σαν να φωνάζουν: Επιτέλους! Ελάτε να χαρείτε μαζί μας, να χαρεί η Φύση, ο κόσμος όλος.

Κι όμως παιδί της πόλης, μεγαλωμένη μέσα στην κίνηση, σε μια πολύβουη περιοχή που μοιάζει να μην ξεκουράζεται ποτέ με τους γρήγορους ρυθμούς της Κάποιες στιγμές, αντιλαμβάνεται κανείς πως μια άλλη ζωή υπάρχει, πιο ήσυχη, πιο απλή, τρέχει στα πιο απόμακρα σημεία, ίσως σε κάτι παλιά, εξοχικά πανέμορφα σπίτια που θαυμάζεις το περιεχόμενό τους ενώ...

Γέρνει ο Ήλιος σιγά- σιγά ρίχνοντας τις τελευταίες λάμψεις της ημέρας στο τοπίο της ψυχής. Αφήνει τις τελευταίες αναλαμπές του να κυλήσουν τρυφερά στα πρόσωπα των ανθρώπων. Η Γη χαμογελά με εκείνο το χαμόγελο που μοιάζει σαν παρηγοριά μετά από ακόμα ένα "χτύπημα" του δυνατού ανέμου, τρίζοντας τα κιγκλιδώματα στα παράθυρα του σπιτιού. Σαν να του...

Κλείνω τα οράματα και τις θλίψεις μου,

Αυτό το συρτάρι δεν ήθελα ποτέ να το ανοίξω.

Πόσο όμορφη είσαι ζωή και πόσο λαμπερή στα υπέροχα χρώματά σου

Μακριά από τον θορυβώδη κόσμο που παρασύρει στην βουή του την ψυχή μου, την ψυχή του Κόσμου. Μακριά από τόσες ενημερώσεις και πληροφορίες που δέχεται η καθημερινότητα, στα μέσα που παρέχονται για αυτό τον σκοπό. Άραγε, αυτός είναι ο σκοπός; Μια βουή ασταμάτητη που πολλές φορές μοιάζει να "πολεμά" τα όνειρά μας, ένας "πόλεμος" ίσως σκληρότερος από...

Κάθε Ανατολή, έρχεται από το Σύμπαν ένα μήνυμα για την ανθρωπότητα, για τους κόσμους που δεν γνωρίζουμε, όμως υπάρχουν

Τα σημάδια του χρόνου, τα χαρακτηριστικά της περασμένης μου ζωής που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο πρόσωπό μου. Το λευκό των μαλλιών μου, δώρο της ζωής που με γέμισε εμπειρίες και γνώση. θέλω να κοιτάζω στον καθρέπτη και να τιμώ αυτή τη ζωή με την αποδοχή μου στο χθες, στο σήμερα και στο αύριο, όπως κι αν έρθει, όπως κι αν είναι....

Δεν ήσουν άπιστος, αλλά αντίθετα, πιστός μέχρι αποδείξεως, πιστός από καρδιάς.

Περιμένοντας ένα Πάσχα -"πέρασμα", με τον τρόπο που έχουμε ανάγκη, τον τρόπο που ορίζει ο καθένας το Πάσχα. Τι σημασία έχει πως το πιστεύει κανείς; Πως το εκφράζει; Σημασία έχει περισσότερο πως το αισθάνεται. Σημασία έχει η προσμονή, που μοιάζει σαν μια ομίχλη που απλώνεται στην ατμόσφαιρα να πλησιάζει τους ανθρώπους, να γλιστρά ανάμεσά τους και να...

Έρχεσαι Νύχτα βασίλισσά μου γεμάτη φως απόψε...
Στέκεσαι και κοιτάζεις τα Αστέρια, ένας γλυκός ψίθυρος βγαίνει από τα χείλη σου

Αναρωτιέμαι μερικές στιγμές, αν ζούμε

Τη νύχτα όλη η φύση χρειάζεται ξεκούραση, ακόμα και η πνοή του δάσους αλλάζει στέλνοντας γαλήνη γύρω στην ατμόσφαιρα. Η Σελίνα, η μικρή νεράιδα, στέλνοντας ευχές σε όλα τα πλάσματα για ένα όμορφο ξημέρωμα, σιγοτραγουδά ένα νανούρισμα απαλό. Η φωνή της ανεβαίνει ψηλά, πολύ ψηλά, πηγαίνει στα αστέρια και συναντά τα πλάσματα που έχουν αναχωρήσει από...

Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που εργάζονται στο φως της προσφοράς, Ψυχές αφοσιωμένες στο καθήκον τους.

για κάθε νίκη σου, για κάθε προσπάθεια που έκανες να βραβεύεις τον εαυτό σου.

Θα έρθει κάποια στιγμή στη ζωή, που θα καταλάβεις πως ζεις σε ένα όνειρο.

Κι αν καταλάβεις, ίσως είναι καλύτερα λες να σωπάσεις.

Η ζωή τρέχει και ανεβαίνει ψηλά.

Αυτό το δειλινό, τα σύννεφα μοιράζουν λεπτές αέρινες αποχρώσεις στον Ουρανό. Απλώνονται στην ατμόσφαιρα και ανεβαίνουν ψηλά στο στερέωμά του οι προσευχές και ικεσίες των ανθρώπων. Για έναν καλύτερο κόσμο, όλες οι επιθυμίες ενώνονται σε μία αλλά τη σπουδαιότερη των όλων. Όλα για ένα καλύτερο αύριο, όπως ο καθένας το ζητά, το χρειάζεται, το...

Μαζί και πάλι
Είναι Χριστούγεννα, μπορείς να μην ονειρευτείς;

Εγώ προτιμώ το όνειρο ξέρετε, αν θα με ρωτήσετε γιατί, θα σας απαντήσω πολύ απλά, όπως έχω ξαναγράψει στα κείμενα και στα ποιήματά μου: "Στα όνειρα υπάρχει η Αλήθεια"
Μόνο που είναι ξεχασμένη, κλεισμένη στις πολύ παλιές σελίδες του βιβλίου της ζωής μας. Στέκεται εκεί "παράμερα" γιατί...

Πόσα μαθήματα μπορεί να σου προσφέρει ένα παιδί...
Όχι απαραίτητα το "δικό σου", άλλα όποιο παιδί έρθει στο δρόμο σου και ασχοληθείς μαζί του γιατί το έφεραν οι "περιστάσεις".
Ένα παιδί θα σε διδάξει την υπομονή, την ανοχή στα λάθη των άλλων.
Θα οδηγήσει την ψυχή σου σε άλλους κόσμους, ίσως ξεχασμένους στο διάβα της ζωής σου....

Μείνε με αυτούς που δεν ντρέπονται να κάνουν παρέα μαζί σου

Μερικές φορές σκέφτομαι πως δεν γράφω για να δείξω πως δεν υπάρχει πόνος, ή για να τονίσω την θετική εικόνα της ζωής. Κάποιοι ίσως να απορούν μάλιστα και σχολιάζουν ίσως πως είμαι λίγο "εκτός πραγματικότητας" για την θετικότητα ή την "ενέργεια αναζωογόνησης" όπως περιγράφουν τη γραφή μου.

Σαν μια κραυγή που ξεχύθηκε από το Σύμπαν,

Λέξεις, λέξεις στοργής, χάδι ψυχής.

Ξημερώνει. Τα μικρά ξωτικά τρέχουν αλαφιασμένα και ταλαιπωρημένα από την νυχτερινή μπόρα. Πέρασαν τόσες ώρες και η δυνατή βροχή δεν έλεγε να κοπάσει.

Σε ξέχασα. Μέσα στην καθημερινότητα των συνεχών προκλήσεων και εντυπώσεων, σε ξέχασα. Και εσύ στέκεσαι εκεί σε μια γωνίτσα, αμίλητη και παρακολουθείς τα πάντα. Κάποιες στιγμές μιλάς, αλλά δεν προλαβαίνω να σε ακούσω.

Να περάσεις μια όμορφη Κυριακή,

Δεν χρειάζεται και πολύ να προβληματίζεσαι. Οι σκοτούρες όταν έρχονται πρέπει να φεύγουν! "Ότι είναι για το Καλό" να λες και να χαμογελάς. Πάμε παρακάτω. Εκεί στο παρακάτω, έμαθες πια. Τι νόημα έχει η στενοχώρια; Το άγχος; Αρρωσταίνουμε και χαλάμε την καθημερινότητά μας με χίλια δυο προβλήματα που ανοίγονται στο πέρασμά του. Μετά από καιρό και αφού...