Περιμένοντας ένα Πάσχα -"πέρασμα", με τον τρόπο που έχουμε ανάγκη, τον τρόπο που ορίζει ο καθένας το Πάσχα. Τι σημασία έχει πως το πιστεύει κανείς; Πως το εκφράζει; Σημασία έχει περισσότερο πως το αισθάνεται. Σημασία έχει η προσμονή, που μοιάζει σαν μια ομίχλη που απλώνεται στην ατμόσφαιρα να πλησιάζει τους ανθρώπους, να γλιστρά ανάμεσά τους και να...

Έρχεσαι Νύχτα βασίλισσά μου γεμάτη φως απόψε...
Στέκεσαι και κοιτάζεις τα Αστέρια, ένας γλυκός ψίθυρος βγαίνει από τα χείλη σου

Αναρωτιέμαι μερικές στιγμές, αν ζούμε

Τη νύχτα όλη η φύση χρειάζεται ξεκούραση, ακόμα και η πνοή του δάσους αλλάζει στέλνοντας γαλήνη γύρω στην ατμόσφαιρα. Η Σελίνα, η μικρή νεράιδα, στέλνοντας ευχές σε όλα τα πλάσματα για ένα όμορφο ξημέρωμα, σιγοτραγουδά ένα νανούρισμα απαλό. Η φωνή της ανεβαίνει ψηλά, πολύ ψηλά, πηγαίνει στα αστέρια και συναντά τα πλάσματα που έχουν αναχωρήσει από...

Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που εργάζονται στο φως της προσφοράς, Ψυχές αφοσιωμένες στο καθήκον τους.

για κάθε νίκη σου, για κάθε προσπάθεια που έκανες να βραβεύεις τον εαυτό σου.

Θα έρθει κάποια στιγμή στη ζωή, που θα καταλάβεις πως ζεις σε ένα όνειρο.

Κι αν καταλάβεις, ίσως είναι καλύτερα λες να σωπάσεις.

Η ζωή τρέχει και ανεβαίνει ψηλά.

Αυτό το δειλινό, τα σύννεφα μοιράζουν λεπτές αέρινες αποχρώσεις στον Ουρανό. Απλώνονται στην ατμόσφαιρα και ανεβαίνουν ψηλά στο στερέωμά του οι προσευχές και ικεσίες των ανθρώπων. Για έναν καλύτερο κόσμο, όλες οι επιθυμίες ενώνονται σε μία αλλά τη σπουδαιότερη των όλων. Όλα για ένα καλύτερο αύριο, όπως ο καθένας το ζητά, το χρειάζεται, το...

Μαζί και πάλι
Είναι Χριστούγεννα, μπορείς να μην ονειρευτείς;

Εγώ προτιμώ το όνειρο ξέρετε, αν θα με ρωτήσετε γιατί, θα σας απαντήσω πολύ απλά, όπως έχω ξαναγράψει στα κείμενα και στα ποιήματά μου: "Στα όνειρα υπάρχει η Αλήθεια"
Μόνο που είναι ξεχασμένη, κλεισμένη στις πολύ παλιές σελίδες του βιβλίου της ζωής μας. Στέκεται εκεί "παράμερα" γιατί...

Πόσα μαθήματα μπορεί να σου προσφέρει ένα παιδί...
Όχι απαραίτητα το "δικό σου", άλλα όποιο παιδί έρθει στο δρόμο σου και ασχοληθείς μαζί του γιατί το έφεραν οι "περιστάσεις".
Ένα παιδί θα σε διδάξει την υπομονή, την ανοχή στα λάθη των άλλων.
Θα οδηγήσει την ψυχή σου σε άλλους κόσμους, ίσως ξεχασμένους στο διάβα της ζωής σου....

Υπάρχουν κι αυτοί Μείνε με αυτούς που δεν ντρέπονται να κάνουν παρέα μαζί σου

Μερικές φορές σκέφτομαι πως δεν γράφω για να δείξω πως δεν υπάρχει πόνος, ή για να τονίσω την θετική εικόνα της ζωής. Κάποιοι ίσως να απορούν μάλιστα και σχολιάζουν ίσως πως είμαι λίγο "εκτός πραγματικότητας" για την θετικότητα ή την "ενέργεια αναζωογόνησης" όπως περιγράφουν τη γραφή μου.

Σαν μια κραυγή που ξεχύθηκε από το Σύμπαν,

Λέξεις, λέξεις στοργής, χάδι ψυχής.

Ξημερώνει. Τα μικρά ξωτικά τρέχουν αλαφιασμένα και ταλαιπωρημένα από την νυχτερινή μπόρα. Πέρασαν τόσες ώρες και η δυνατή βροχή δεν έλεγε να κοπάσει.

Σε ξέχασα. Μέσα στην καθημερινότητα των συνεχών προκλήσεων και εντυπώσεων, σε ξέχασα. Και εσύ στέκεσαι εκεί σε μια γωνίτσα, αμίλητη και παρακολουθείς τα πάντα. Κάποιες στιγμές μιλάς, αλλά δεν προλαβαίνω να σε ακούσω.

Να περάσεις μια όμορφη Κυριακή,

Δεν χρειάζεται και πολύ να προβληματίζεσαι. Οι σκοτούρες όταν έρχονται πρέπει να φεύγουν! "Ότι είναι για το Καλό" να λες και να χαμογελάς. Πάμε παρακάτω. Εκεί στο παρακάτω, έμαθες πια. Τι νόημα έχει η στενοχώρια; Το άγχος; Αρρωσταίνουμε και χαλάμε την καθημερινότητά μας με χίλια δυο προβλήματα που ανοίγονται στο πέρασμά του. Μετά από καιρό και αφού...

Αυτή η βροχούλα που έπεσε στη Γη έμοιαζε να συμπονά τους ανθρώπους. Οι δρόμοι καθάρισαν, οι στέγες των σπιτιών έλαμψαν στο πέρασμά της.

Μην απογοητεύεσαι ποτέ
Όσο κι αν έχεις πικραθεί, ή να έχεις πονέσει από μια αγάπη που χάθηκε στου χρόνου τα περάσματα και στις ανθρώπινες αιτίες.
Οι καρδιές μπορεί να πονούν, αλλά πάντα αγαπούν, ακόμα κι κάποτε αυτό σημάνει ένα τέλος, υπάρχει μετά μια καινούργια Αρχή, που περιμένει στο μονοπάτι σου να σε συναντήσει.
Πολλές φορές οι Άγγελοι...

Από το πρώτο λεπτό που ήρθες στη ζωή.

Να την προσέχεις.
Μην την αφήνεις μόνη, περνά η ζωή πολύ γρήγορα και εκείνη δεν "προλαβαίνει". Ό,τι δεν έμαθε στη ζωή της, δεν θα το μάθει τώρα για αυτό, μη νευριάζεις αν δεν καταλαβαίνει ό,τι της λες.
Δεν χρειάζεται να της υπενθυμίζεις πως "ξεχνά" πως δεν θυμάται πότε έφαγε, πότε έκανε μπάνιο...Ίσως ξεχνά και κάποιες φορές το όνομά...

Το πρώτο βραδάκι του Σεπτέμβρη η μικρή μας Νεράιδα η γνωστή από τις αφηγήσεις του Νεραϊδόκοσμου - Σμιρύλη, είχε ένα σοβαρό προβληματισμό. Σκεφτόταν πως η Φύση χρειάζεται λίγες βροχές για να δροσιστεί το χώμα και να ανακουφιστούν οι πληγές της Μητέρας Γης, που άνοιξαν οι φωτιές του Καλοκαιριού, αλλά και οι αλλαγές του περιβάλλοντος . Έτσι λοιπόν...

Στις μεταβάσεις της πικρής αυτής εποχής, Εσύ στα όνειρα των ανθρώπων δώσε χαρά, μην πονέσουν να τους πεις.

Αλλάζεις Μητέρα...'Ω, Γαία μου, αντέχεις και συνεχίζεις στη βουή του ανέμου να σκορπάς, τη λάμψη μιας φωτιάς που έρχεται, σαν εξολοθρευτής των καταστάσεων. Σαν θεραπευτής των πληγών, που σου άνοιξαν οι αδυναμίες των ψυχών, τα σκοτεινά κομμάτια του ρύπου της ζωής, πετάς και τα σκορπίζεις πέρα - μακριά, να χαθούν, να μην υπάρχουν...Άγγελος της Ψυχής...

Αφήστε τους να λένε,
Αν θα καταστραφεί ο πλανήτης,
Αν θα γίνουν σεισμοί μεγάλοι και ξεσπάσει τσουνάμι.
Αν ακόμα και τα μεγαλύτερα και στυγερά εγκλήματα μας ταράζουν τη ψυχή, αρρώστιες ξεπροβάλλουν μπροστά μας και μας απειλούν δείχνοντάς μας τα δόντια τους, αν ξεφυτρώνουν από παντού προβλήματα, αλλά και οι πόλεμοι δεν λένε να τελειώσουν, εξουσίες που...

Μην ορκίζεσαι ποτέ στην Αγάπη.

Ο ήλιος δύει και εσύ μετράς τις πληγές σου, ανοίγεις το βήμα και προχωρείς μπροστά,