Τα σημάδια του χρόνου

Τα σημάδια του χρόνου, τα χαρακτηριστικά της περασμένης μου ζωής που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο πρόσωπό μου. Το λευκό των μαλλιών μου, δώρο της ζωής που με γέμισε εμπειρίες και γνώση. θέλω να κοιτάζω στον καθρέπτη και να τιμώ αυτή τη ζωή με την αποδοχή μου στο χθες, στο σήμερα και στο αύριο, όπως κι αν έρθει, όπως κι αν είναι.

Το Αγαπώ, Αγαπώ τον εαυτό μου, τον αποδέχτηκα και τον βοήθησα να απαλλαχτεί από τα βάρη της "εικόνας"

Της τελειότητας που δεν ικανοποιείται ποτέ...Κρατήθηκα μακριά από τις φλύαρες τοποθετήσεις της βιομηχανίας της "ομορφιάς και της εμφάνισης" και την απεγνωσμένη της προσπάθεια να παρατείνει τη νιότη...Πάντα ζητά κάτι περισσότερο από αυτό που της προσφέρεις. Πάντα σε γεμίζει αγωνία αν την αφήσεις στα δικά της "θέλω"

Κάθε σημάδι, κάθε ρυτίδα, είμαι εγώ και η ευγνωμοσύνη μου στο τεράστιο ταξίδι της ψυχής μου Αγαπώ τον εαυτό μου, τον σεβάστηκα, του ψιθυρίζω κάθε ξημέρωμα με Ευγνωμοσύνη πως χαίρομαι που τον γνώρισα, Του γλυκομιλώ το απόβραδο για ό,τι καινούργιο μου πρόσθεσε η μέρα που πέρασε και μοιράζομαι με όποιους ξεχώρισα πια στη ζωή μου, αυτό που μου κάνει καλό και μόνο.

Κι αν άντεξα σε ό,τι δύσκολο έζησα, τον ευχαριστώ από καρδιάς γιατί με δίδαξε. Τώρα μπορώ να ξεχωρίζω ότι μου κάνει καλό, ό,τι ωφέλιμο υπάρχει για μένα, για αυτούς που αγαπώ, για την ψυχή μου...Περισσότερο όλων αγάπησα την ψυχή μου. Την αφουγκράστηκα, ένοιωσα τις ανάγκες της.

Αγάπησα τη "συντροφιά" της μοναξιάς, περισσότερο από την "μοναξιά" της παρέας των ανθρώπων.

Ο χρόνος έγινε φίλος μου γιατί τον ένοιωσα βαθιά, τον κοίταξα στα μάτια και τον ευχαριστώ καθημερινά για ό,τι έζησα, για ό,τι ζω Κάθε στιγμή, είναι ένα δώρο για την ψυχή μου, για την καρδιά μου, για όποιους αγάπησα και αγαπώ, για όποιους κράτησα κοντά μου, αλλά ευχαριστώ βαθιά και όσους είναι δίπλα μου, στη ζωή μου. Η ζωή τελικά μας προσφέρει τα πάντα αν τη κοιτάξουμε με την καρδιά.