Αιθέρια συντροφιά, της ψυχής μου παρηγοριά.

Έλα Απρίλη μου και μη γκρινιάζεις, μη συννεφιάζεις και βροντάς!

Ανασηκώνεσαι απόψε,
Τινάζεις πέρα μακριά τη σκόνη των ασεβών
και των δικών τους στόχων.
Τραγουδάς μαζί με τους θεούς - φίλους, δημιουργούς σου
Είμαι πλάσμα Αθάνατο μου λες κι η Δόξα μου "γνωρίζει"
🌿
Τι είναι η "Ώρα" που μονολογάς;
Τι είναι η Στιγμή που το θείο σχέδιο ανοίγει τα χαρτιά του;
Μα δεν τα είδες όλα, μου μιλάς κι εγώ με θάμβος και συγκίνηση

Χαμογελώντας κοίταξε την Άνοιξη που περπατά με τον γνωστό βηματισμό της

Έλα Άνοιξη,
Σε μια γωνίτσα στέκεσαι διστακτική.
Πολλά γίνονται αυτή την εποχή,
μεγάλη αναστάτωση υπάρχει.
Μη φοβάσαι, μη λογίζεσαι το κακό
γιατί ξέρεις, δεν υπάρχει.

Η Νύχτα χαμήλωσε το βλέμμα της στη Γη,

Έχεις δύναμη ψυχή μου
Κράτησε μέσα σου γερά το φως, αυτό το εσωτερικό σου φως που σου θυμίζει, πως,
"Αλλάζει η ζωή, έρχεται μπροστά και σου φωνάζει:
Μην κοιτάζεις το σκοτάδι"

Πάρε μαζί σου, όλες τις αδύναμες πλευρές της ζωής,

Τι νόημα έχει αν ήρθες;
Τι νόημα έχει αν έφυγες
Είσαι πάντα εκεί, στο ίδιο μέρος

Για την αγάπη τη δική σου όλα μπορώ

Αυτή τη μαγική σιωπή σου αποζητώ, να με τυλίξει απαλά στα άυλά της πέπλα,

Μια Παναγιά στέκεται πάνω απ όλα ,

Να μου μιλάς,
δεν αντέχω τη σιωπή σου.
Ακόμα κι αν οι στιγμές είναι βαριές,
θεέ μου, πόσο αναζητώ λίγη δροσιά,
λίγη ανακούφιση από τη μπόρα της στιγμής.

Τελικά, με αγαπάς, ή με χρειάζεσαι;

Σήμερα αγαπημένοι μου θέλω να σας παρασύρω σε άλλα μέρη,

θέλει να δροσιστεί να ξεδιψάσει,

Υπάρχουμε και εμείς, σε ένα κόσμο που " αλλάζει".

όχι μόνο γιατί αισθάνθηκες κάτι για μένα.