Στιγμή της ψυχής

Σε ευγνωμονώ θεέ μου 

Είσαι στον Ουρανό, αλλά και παντού

Είσαι κοντά μου διαρκώς στις όποιες στιγμές η ψυχή μου σε χρειάζεται 

Στις όποιες στιγμές σε φωνάζω τόσο απελπισμένα, που η φωνή μου πνίγεται μέσα μου.

Ο κόσμος μοιάζει να είναι σε βαθύ σκοτάδι χωρίς την επίγνωση της παρουσίας Σου,

 Θεέ μου Σε ευγνωμονώ

Είναι τόσο όμορφη η αίσθηση αυτή, που θέλω να πετάξω από χαρά 

Να απλωθώ απ΄άκρη σ΄άκρη, σε κάθε ορίζοντα σε κάθε Σύμπαν να σε δοξάσω

Τιμή μεγάλη, στο άγγιγμα του εαυτού που ξεχάστηκε μέσα σε μια καθημερινότητα που φθείρει τη ψυχή.

Δεν είμαι μόνη πια 

Η Χαρά μου είναι χαρά όλου του κόσμου

Ακόμα και αν δεν σε γνώρισαν ακόμα και αν δεν σε κατάλαβαν όπως πραγματικά είσαι, τους αγγίζεις και τους συνοδεύεις παντοτινά 

Σε ευγνωμονώ γιατί βλέπω το Φως σου μέσα σε κάθε τί, ακόμα και σε κάθε πτυχή της ζωής που μπορεί να φαίνεται μια οδύνη, 

μια καταστροφή, αλλά η λάμψη σου φανερώνει πόσο κερδίζει μια αναγέννηση από αυτό το ίδιο το σκοτάδι που απειλεί.