Ψάχνω το Καλοκαίρι μου

Ψάχνω να βρω το δικό μου Καλοκαίρι 

Το Καλοκαίρι της ανεμελιάς, της σιγουριάς πως όλα είναι καλά.

Τότε που η έννοια μου ήταν η θάλασσα και οι διακοπές. Οι ώρες της ξενοιασιάς και το παιχνίδι κάτω από του ήλιου τα χαμόγελα στην εξοχή. Με αναψοκοκκινισμένα μάγουλα από την ένταση και τη χαρά όταν ερχόταν το απόβραδο έτρεχε το μικρό αυτό παιδί που βλέπω μπροστά μου ακόμα να αναζητά το Καλοκαίρι του, τα παιχνίδια της ανεμελιάς

Τις νύχτες παρέα με τις συντροφιές στην αυλή της γειτονιάςΤότε που οι άνθρωποι ήταν μια αγκαλιά με ένα χαμόγελο για όλους ακόμα και τους περαστικούς. Γέλια και συζητήσεις μέχρι το πρωί, μέχρι τα βλέφαρα να κλείσουν και η καρδιά να θέλει να αναπαυτεί από τον κόπο της ημέρας.Η γειτονιά μου η παιδική, ποιοι ήταν οι φίλοι, οι συγγενείς; δεν τους ξεχώριζες. 

Ήταν όλοι μαζί, είχαν το νοιάξιμο ο ένας του άλλου. Μια οικογένεια η γειτονιά και εμείς τα "παιδιά" της όλα, σε μια αυλή όπου το γιασεμί είχε την πρώτη θέση, με το άρωμα και με την λεπτή του μυρωδιά μοσχοβολούσε όλος ο κόσμος...

Ψάχνω να βρω το Καλοκαίρι μου, ανάμεσα σε χρόνια που έφυγαν χωρίς να το καταλάβω, τη ζωή που πέρασε γρήγορα, βιαστικά από μπροστά μου και απόμεινα να ονειρεύομαι εκείνα τα Καλοκαίρια που ήταν όλα διαφορετικά.