Όσο κι αν φαίνονται όλα καλά, μια φλογίτσα σιγοκαίει.

θα έρθει να σε βρει, αν όχι, ελευθέρωσέ το.

Σε έναν κόσμο που στροβιλίζεται σαν το φυλλαράκι στον άνεμο,

δάνεισέ μου απόψε τα φτερά σου.

κράτησέ με κοντά σου, να ακούω την καρδιά σου πλάι στη δική μου να χτυπά απαλά.

Μια μοναξιά σε τύλιξε παρηγορητικά.

Ήρθε ο καιρός που τα παλιά συμβόλαια της ζωής

Το πρώτο βραδάκι του Σεπτέμβρη

Βάλτε φτερά σε αυτούς που αγαπάτε,

Απόψε όλοι ευχόμαστε να Αναγεννηθεί η Φύση,

Της Νύχτας τα απαλά βήματα ακούν

Με ποιο δικαίωμα άνεμε γυρνάς

Λάμπει από θεσπέσιες αποχρώσεις που ομορφαίνουν

Για εκείνη άντεξα στις πικρές επαναλήψεις της ζωής,

Μια χαρά πλημμυρίζει όλη μου την ψυχή,

πέρασες τόσους Αιώνες και Εποχές,

Μην αναζητάς την ομορφιά σε τεχνητούς δρόμους,

Μια θάλασσα βαθιά στα μάτια σου

γουλιά-γουλιά στα διψασμένα φύλλα της ψυχής μου.

Ήλιε μου, φώναξες στο ξημέρωμα,