Καινούργια μέρα, ας αρχίσουμε από την αρχή, μοιάζει να λέει ο ήλιος, που σκάει ένα χαμόγελο πλατύ στον ορίζοντά μας.

Από αυτούς τους ανθρώπους να φεύγεις:

Είναι απίστευτα μαγική η δύναμη της ψυχής μας, όταν προσπαθεί να μας αποκαλύψει ότι μας χρειάζεται για να μας βοηθήσει, η να μας δείξει τις κατευθύνσεις που πρέπει να πάρουμε για να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, για να εξελιχθούμε, για να την "γνωρίσουμε" καλύτερα.

Ευγνώμων για όλους τους ανθρώπους που συμβαδίζουν στο μονοπάτι μου

Το βιβλίο γράφεται από την Αρχή

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που νιώθουν μοναξιά μερικές φορές γιατί αισθάνονται με ένα περίεργο τρόπο, πως δεν χωράνε μέσα στον κόσμο. Παντού γύρω τους οι άνθρωποι μοιάζουν παράξενα "απόμακροι" Σαν να μην γίνεται αισθητή η παρουσία τους, σαν να μιλάνε και να μην ακούγεται η φωνή τους. Όπου κι αν βρεθούν, η ώρα της επιστροφής τους στον "δικό τους...

Είναι κάτι στιγμές που αντιλαμβάνεσαι την μοναξιά ως πικρό αποτέλεσμα μιας τραγωδίας της ζωής. Σαν ένα αστείο που πρέπει να τελειώσει, ένας κύκλος που μυστικά και άπονα θαρρείς σε οδηγεί, εκεί που η ψυχή σου ζητά απαντήσεις. Είναι κάτι στιγμές που καταλαβαίνεις πως όλοι έφυγαν από κοντά σου για να γίνεις δυνατή. Είναι η στιγμή να γνωρίσεις τη δική...

Με αφορμή το τραγικό γεγονός του θανάτου των τριών παιδιών από την Πάτρα

Όσο κι αν θέλεις να αλλάξεις τον τρόπο που οι άλλοι σε αντιμετωπίζουν, όσο κι αν αναζητάς τις αιτίες αυτών των συμπεριφορών που για σένα είναι πρόβλημα, τρόποι που δεν σου αξίζουν κάποιες στιγμές. Μοιάζει μια αδικία να θέλει να σε περικυκλώσει, ένα κουβάρι που ξετυλίγεται στα πόδια σου, μόνο που απειλεί την ισορροπία σου με τις κινήσεις, τους...

Σε κάθε ξημέρωμα, σε κάθε στιγμιότυπο που ξεπροβάλει το Φως, νομίζω πως ο ορίζοντας μας χαρίζει μια οπτική της Απεραντοσύνης της Ομορφιάς, μιας δημιουργίας που "ξεχνάμε" τις περισσότερες στιγμές.

Όσο κι αν λέμε πως "όλα είναι καλά", όσο κι αν κάνουμε πως δεν υπάρχει κάτι να μας ταράζει τη ψυχή, μια θλίψη αιωρείται, έτσι σιωπηλά και καταθλιπτικά, σκιάζει τον ήλιο μας τις ώρες που θα έπρεπε να λάμπει, σκοτεινιάζει τον ουρανό καθώς ένα σύννεφο σκεπάζει το όμορφο γαλάζιο του. Μια θλίψη, σαν μια βουβή ταινία που παίζεται τόσες μέρες,...

Δεν σε άφησαν μόνη, δεν σε εγκατέλειψαν, να ξέρεις, δεν ισχύει αυτό σε κάθε περίπτωση. Οι άνθρωποι απομακρύνονται πολλές φορές γιατί δεν αντέχουν, δεν αντέχουν, γιατί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτό το Φως που εκπέμπουν τα μάτια κάποιων ανθρώπων, τη λάμψη της ψυχής που έχει μια μυστική-για τους πολλούς δύναμη να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες, ή...

Ότι έχει έρθει στη ζωή σου, να το δέχεσαι.

Όταν έμαθα την άφιξή σου σε αυτό τον κόσμο, αισθάνθηκα ένα κόμπο στο λαιμό μου, ένα φτερούγισμα στο στήθος μου, κάτι καινούργιο άρχιζε να διαμορφώνει τη ζωή μου, άλλαζα, άλλαζα σου λέω! Ένας καινούργιος ρόλος άρχιζε, άγνωστος για μένα, είχα ακούσει διάφορα, αλλά, άλλο να σε κρατώ στην αγκαλιά μου όπως τώρα που γνωριστήκαμε!

Μερικές στιγμές περιμένουμε κάτι περισσότερο από τους άλλους. Αισθανόμαστε λίγο αδικημένοι γιατί δεν μας προσέχουν. Δεν προσέχουν αυτά που ίσως τους προσφέρουμε, την καλή μας πρόθεση να αγκαλιάσουμε ότι προσπάθειες κάνουν να ομορφύνουν τη ζωή τους, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τις καλές πράξεις που κάνουμε, μοιράζοντας το Φως με τον τρόπο μας στους...

Κάθε ξημέρωμα, σκέφτομαι πως μοιάζει να είναι η ίδια η ελπίδα που ξημερώνει το φως της στον ορίζοντα εκείνες τις πρώτες πρωινές στιγμές. Ένα ξεκίνημα της ζωής που μου λέει: "Πάμε πάλι ακόμα μια φορά"

Μερικές στιγμές, νομίζω πως κάθε άνθρωπος που έρχεται στη ζωή μου, ανοίγει ένα τεράστιο βιβλίο μπροστά μου. Νομίζω πως έρχεται στη διαδρομή μου, ακολουθώντας το μονοπάτι του, που τον έβγαλε σε μένα, στο δρόμο μου, μπορεί να μην το επέλεξε-φαινομενικά-τουλάχιστον, αλλά ήρθε και αυτό έχει σημασία.

Μέσα στο γλυκό ξημέρωμα, ο ήχος της καμπάνας, ένας ήχος που έρχεται τόσο γνώριμα και γλυκά! Μια μικρή φωνούλα που προσπαθεί να ακουστεί μέσα στις φωνές της ζωής. Δεν μπορείς να μην αισθανθείς συγκίνηση.

Η Κυριακή πάντα μου άρεσε, είχε ένα περίεργο άρωμα στην ατμόσφαιρα, μια ομορφιά που εμένα μου θύμιζε γιορτή. Η Κυριακή, μοιάζει με μια μικρή Ανάσταση, έτσι την αποκαλούσα πάντα, σε όλες τις παιδικές και στις νεανικές στιγμές μου, με μάγευε αυτή η ομορφιά της και η αναπόληση των στιγμών της εβδομάδας που πέρασε, έχει βέβαια ακόμα μέσα μου την ίδια...

Έφυγες και άρχισα να ανακαλύπτω αυτά που "πριν" για μένα δεν ήταν ορατά, αυτά που θεωρούσα τόσο ενωμένα με την καθημερινότητά μου, που δεν σκέφτηκα πως κάποια μέρα δεν θα υπήρχαν, πως τίποτα από αυτά που ζούσα, που είχα συνηθίσει να βλέπω, σαν το πρωϊνό ξημέρωμα, τον ήλιο που έρχεται σαν δώρο ζωής να απλώσει τις αχτίνες του παντού, να...

Μου άρεσε πάντοτε, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, να κρατώ σαν ανάμνηση μέσα μου τις όμορφες εικόνες που μου χάριζαν τα βιβλία που διάβαζα , όπως και οι άνθρωποι που μιλούσαν όμορφα και με μετέφεραν σε αυτή την ατμόσφαιρα που και οι ίδιοι ζούσαν μέσα από αυτό το δημιούργημα που είχαν εργαστεί με το μυαλό και το συναίσθημά τους...

Έχεις δίκιο, ειλικρινά, δεν βρίσκω λόγια. Έχω ξεχάσει πραγματικά να σου δείξω την αγάπη μου και όχι μόνο, αλλά να σε ευχαριστήσω για όλες σου τις προσπάθειες, όλο τον καιρό που είσαι σε αυτή τη γη. Το ξέρω, η αχαριστία δεν είναι κάτι που το συνηθίζω, εσύ το γνωρίζεις αυτό! Ε, με ξέρεις τόσο καλά, όσο κανείς. Όμως κατάλαβα στο...

Πόσο προσπαθείς μέσα σε έναν κόσμο που δεν σε ακούει να αντέξεις...

Θα ανατείλει ο ήλιος πάλι, μια καινούργια μέρα θα ξεπροβάλλει. Η ώρα της επικοινωνίας μας, πριν από το ξημέρωμα, εδώ στο γραπτό μου που σου εκφράζω τις σκέψεις μου και μοιράζομαι μαζί σου τις απόψεις μου, πριν ακόμα αρχίσει να αλλάζει το μαύρο του ο ουρανός και να αρχίσει να του φωνάζει από μακριά η ανατολή. "Φύγε τώρα εσύ, έρχομαι...

Όταν απομακρύνθηκα άρχισα να καταλαβαίνω την αλήθεια

Έρχεται στιγμή που ανακαλύπτεις ξαφνικά πως όλοι έφυγαν από το πλάι σου. Οι άνθρωποι που σε μεγάλωσαν έχουν φύγει, οι φίλοι κάπου στη διαδρομή της ζωής, ξεχάστηκαν σε κάποιο στιγμιότυπο της διαδρομής τους τόσο, που δεν προλάβαιναν μέσα στα δικά τους θέματα να σε θυμηθούν! Τόσες ασχολίες όλοι έχουμε, βλέπεις, που καιρός! Έχουμε τόσα δικά μας, που να...

Όταν ανοίγεις την ψυχή σου και εμπιστεύεσαι αυτά που έχεις μέσα σου, μην μετανιώνεις. Όταν ανοίγεις τα "φύλλα" της καρδιάς σου και φανερώσεις τον Εαυτό σου, μην μετανιώνεις, ακόμα κι αν δεν ανταποκριθούν στην εμπιστοσύνη σου οι άλλοι, ακόμα κι αν προδώσουν τα μυστικά σου, ακόμα κι αν σε περιφρονήσουν και μιλήσουν για σένα με τρόπο που δεν σε...

Έχεις τόση 'Ομορφιά, τόση "Αρχοντιά" μέσα σου

Νόμιζα πως οι γιορτές θα αγγίξουν όλο τον κόσμο, όλη τη Ζωή, θα χαμογελούν οι άνθρωποι τόσο πολύ! Τόσο εύκολα! Νόμιζα πως θα ήταν χαρούμενοι για να ζήσουν αυτή την υπέροχη εποχή με την Αγάπη και τα Χαμόγελα να αγκαλιάζουν όλους τους ανθρώπους, παντού όπου κι αν είναι Όλοι θα είναι χαρούμενοι σκεφτόμουν! Τι όμορφα, θα φορούν τα λαμπερά...

Κάποιες στιγμές μοιάζει ο χρόνος να κάνει μια τεράστια, ατελείωτη διαδρομή γύρω μας, γύρω από τις σκέψεις, τις επιθυμίες, τις στιγμές που μας χάρισε. Μας δοκιμάζει ο χρόνος μέσα στη Σοφία του. Μοιάζει σαν να παίζει παιχνίδια, αυτά τα παιδικά που λίγο-πολύ, όλοι παίξαμε, τρέξαμε χαρούμενοι, με αναψοκοκκινισμένα μαγουλάκια από τη χαρά, από το...