Ακόμα κι αν γνωρίζουμε τα λάθη μας, ακόμα κι αν βλέπουμε πιο εύκολα το «λάθος των άλλων»

Κάποια στιγμή που ο χρόνος άνοιξε το μονοπάτι της ψυχής, η σκέψη ωρίμασε μετά από ψυχικό πόνο. Ο πόνος είναι και φίλος μερικές στιγμές, ας τον νομίζουμε εχθρό, έρχεται στιγμή που μας διαψεύδει. Έτσι και εγώ πέρασα μέσα από πολλές εμπειρίες, η ψυχή μου δοκιμάστηκε μέσα στα όποια προβλήματα έριξαν στο δρόμο μου οι σκιές της ζωής, ίσως τα λάθη...

Μια οπτική για όποιον τη χρειάζεται, αν θέλετε προβληματιστείτε, αν όχι προσπεράστε το, ή για όποιον αντιλαμβάνεται με μια «άλλη» αίσθηση την ζωή,

Η Ιρίνα είναι μια γοργόνα αγαπημένη των πλασμάτων που τους αρέσει να γνωρίζουν, να μαθαίνουν και να εξελίσσονται σε όποιον χώρο κι αν ευρίσκονται, ακόμα και στις μακρινές θαλάσσιες πολιτείες, εκεί βασιλεύει η σιωπή και ο σεβασμός, φυσικά όποια διατάραξη προσπαθεί να εισχωρήσει στην ηρεμία και στην τάξη που επικρατεί, η σοφή αυτή γοργόνα με τον...

Να γράψει θέλει η πένα στο βιβλίο κι απόψε.

Μερικές στιγμές νομίζω πως η ζωή με πλησιάζει κρατώντας ένα μεγάλο βάζο με γλυκό!

Από τις πρώτες πρωινές αχτίνες του Ήλιου φάνηκε η διάθεσή του σήμερα:

Μέσα στη ψυχή μου πολλές στιγμές έρχονται σαν μικρές αναλαμπές οι απορίες για τη ζωή, μοιάζει να ανοίγεται ένας χώρος άγνωστος, αλλά βαθιά ελκυστικός, με συνεπαίρνει μεταφέροντας με σε άλλα μυστικά και ανεξερεύνητα πεδία της ψυχής, εκεί ανοίγονται χώροι αδιάβατοι, κλεισμένοι σε μια αόρατη αχλή του χρόνου. Οι αναλαμπές αυτές με τυλίγουν και τότε...

Έρχεται Πάσχα, είπες: θα νηστέψω

Αν και το έχω δηλώσει πως αυτές οι γιορτές εμένα με αφήνουν αδιάφορη, όμως κάποια στιγμή πριν λίγη ώρα αισθάνθηκα να βουρκώνουν τα μάτια μου διαβάζοντας τις διάφορες αναρτήσεις για την ημέρα της "γιαγιάς" που φίλοι και αγαπημένοι, εκλεκτοί συνοδοιπόροι της γραφής ανέβασαν στο προσωπικό τους προφίλ και όχι μόνο. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ ξέρετε, το...

Στις πικρές επαναλήψεις της ζωής μου δεν απάντησα.

Όπως κάθε νύχτα με πανσέληνο η αγαπημένη του Φεγγαριού και γνωστή μας Σελίνα είναι σε συνάντηση μαζί του, όπως και με τα αστέρια. Η αγαπημένη του όπως έχουμε πει, που είναι Νεράιδα και βασίλισσα της νύχτας, προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει καλό στους ανθρώπους και κάθε νύχτα είναι πολύ απασχολημένη με αυτό τον σκοπό, κυρίως αυτές τις ιδιαίτερες...

Γλυκό και πανέμορφο λουλουδάκι μου,

Ανασηκώθηκε στις μύτες των ποδιών της, η ψυχή της Γης,

Μοιάζει σαν να λέει: Μην με ζαλίζεται με τα "πρέπει" σας! Αφήστε με να παίξω, να τρέξω στη Φύση, με φωνάζει σήμερα ξέρετε! Να κάνω ότι θέλω τέλος πάντων! Εσείς δεν θέλετε να παίξετε; Να τρέχετε χαρούμενοι και να γελάτε; Πόσο καιρό έχετε να γελάσετε; Όχι να μου απαντήσετε γιατί με κουράσατε με τις υποδείξεις σας και ούτε εσείς...

Να γράψω είπα κι απόψε, είναι πολλά αυτά που τριγυρίζουν στη σκέψη μου, όλα μοιάζουν σαν τα φώτα που ανάβουν μέσα στη νύχτα, από αυτά που φωτίζουν τους δρόμους, τα μονοπάτια. Κάποιες στιγμές αυτά τα μονοπάτια μου φαίνονται τόσα πολλά! Το ένα ανοίγει τον δρόμο στο άλλο. Μοιάζει η ζωή μας να είναι ένα τεράστιο σταυροδρόμι και μας ρωτά...

Μερικές βραδιές είναι μεγάλες, αξημέρωτες και αργές σαν ένα ταξίδι που δεν θέλει να τελειώσει, αλλά συνεχίζεται με απόφαση να φτάσει εκεί που ο προορισμός του περιμένει, εκεί που η ζωή ξαναρχίζει, πάλι από την αρχή, να ολοκληρώσει αυτό που άφησε πίσω, άραγε θα μπορέσει; Απόψε ο ουρανός είναι γεμάτος αστέρια, μοιάζει να είναι γεμάτος από ψυχές που...

Κλείσε τα μάτια, φύγε, πήγαινε μακριά πολύ!

Κι όμως, Όλα είναι υπέρ μας, όσο δύσκολο κι αν είναι να το δεχτείς, να το πιστέψεις, όλη η ζωή χωρίς να το θέλει πραγματικά - παίζοντας κι αυτή ακόμα το παιχνίδι της ψευδαίσθησης - είναι υπέρ μας.
Οι μέρες αυτές που δοκιμάζουν τα συναισθήματά μας, μοιάζουν να θέλουν να διαχωρίσουν όλα τα σκοτεινά συμβόλαια των ψυχών,...

Έρχεται η στιγμή, αυτή που ωριμάζει μόνη της, σαν το γλυκό φρούτο που πρέπει να το γευτείς στην ώρα του, την ώρα που θα είναι ώριμο πια. Η ώρα που θα καταλάβεις πως μόνο η ευγνωμοσύνη κατασταλάζει στο εσωτερικό σου, όπως κι αν η ζωή ήρθε στο κατώφλι σου. Για τα εύκολα η τα δύσκολα, τα όμορφα η τα άσχημα,...

Η βασίλισσα της νύχτας και αγαπημένη του Φεγγαριού, η Σελίνα, είναι μια πανέμορφη Νεράιδα, αγαπά πολύ τους ανθρώπους και θέλει να είναι όλοι χαρούμενοι, Έχει μαλακή καρδιά, συμπονετική, την ώρα που ανταμώνει με το Φεγγάρι, του εκμυστηρεύεται τα προβλήματα των ανθρώπων, πως τα γνωρίζει; Μα ακούει τις προσευχές τους με τις μυστικές της δυνάμεις,...

ψάχνοντάς την στους ανθρώπους.

Μερικές φορές σκέφτομαι πως διαρκώς γκρινιάζουμε, σαν να μας ενοχλούν τα πάντα γύρω μας, νομίζω πως αισθανόμαστε την ζωή μας σαν να μας κυνηγά μια τεράστια σκιά, που ολοένα προσπαθούμε να την αποφύγουμε αλλά αυτή "τρέχει" να μας πιάσει. Περίεργο, αυτή η σκιά ίσως κάθε φορά είναι διαφορετική, ίσως πάλι να φαίνεται διαφορετική, να αλλάζει σχήμα, να...

θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά τα πράγματα: Θα μπορούσε να ήταν διαφορετική η Βασίλισσα του Χιονιού. Αν έγραφα ένα παραμύθι, θα ήταν κάπως έτσι: Η δική μου βασίλισσα, ίσως να μην ήταν τόσο κακιά, τόσο απόμακρη, να μην ήταν στα πιο ψηλά βουνά κλεισμένη στο παγωμένο παλάτι της και να αιχμαλωτίζει με τη δύναμή της όποιον και ότι ήθελε, ή...

Ας ανοίξουμε τον χώρο του Ονείρου που έχουμε βαθιά κρυμμένο στην ψυχή μας κάνοντας μια μυστική συμφωνία με τον χρόνο, πως θα έρθει κάποτε ο "καιρός' που θα αισθανθούμε την ανάγκη να ανασύρουμε τα πολύτιμα στοιχεία της ύπαρξής μας. Όσο κι αν προσπαθούμε πολλές φορές να "θυμηθούμε" αυτό το "κάτι" που νομίζουμε πως ξεχάσαμε, μοιάζει σαν να έμεινε...

"Όλα μπαίνουν στη θέση τους την ώρα που πρέπει", πόσο σοφό είναι αυτό που λέμε πολλές φορές, ακόμα κι να το λέμε από συνήθεια. Κρύβει όμως μεγάλη αλήθεια αυτή η γνωστή μας έκφραση σαν επιβεβαίωση που έρχεται να "υπογράψει" κάποιο θέμα που υπήρχε στον ορίζοντα, ίσως να αιωρείτο κάπου στην ατμόσφαιρα και εμείς απλά περιμέναμε σιωπηλά να φανερωθεί....

Μερικές στιγμές νομίζω πως γυρίζουμε γύρω-γύρω από τον εαυτό μας! Σαν να μας έχουν στήσει κάποιοι αόρατοι περίεργοι τύποι, ενοχλητικοί κυρίως, μια φάρσα, ξέρετε, από αυτές που σε κάποιες κινηματογραφικές ταινίες που βλέπουμε, μας κάνουν και φωνάζουμε παρασυρόμενοι από ότι διαδραματίζεται και προκαλεί ένταση στους θεατές. Διαρκώς επαναλαμβάνεται η...

Όπου ακούς πολλά κεράσια: Να κρατάς μικρό καλάθι έλεγε η γιαγιά μου!

Πολλές στιγμές σκέφτομαι πως στα μικρά παιδάκια υπάρχει ζωντανός μέσα τους ένας Παράδεισος, όμως όσο μεγαλώνουν η μνήμη ξεθωριάζει, βλέπεις, έρχεται η ζωή και "απειλητικά" πολλές φορές αποτραβά την παιδική ψυχούλα από αυτή την αίσθηση της ύπαρξής του. Με τον δικό της τρόπο που πλανεύει και ξεμυαλίζει βάζει στον κόσμο των "μεγάλων" τις παιδικές...

Ότι θέλετε κάνετε και κανέναν δεν ρωτάτε!