Για την ίδια την ζωή που ο καθένας την δημιουργεί με τον τρόπο του, με τα θέλω του, με τις επιθυμίες του.

Ό,τι κάνετε, να το κάνετε με χαρά και αγάπη,

"Κάποτε, ήταν ένα κοριτσάκι...."

Η μικρή Νιόβη απόψε απομακρύνθηκε από τους ανθρώπους και από τον κόσμο γενικά. Στο ειδικό μέρος που κατέφευγε συνήθως, ήθελε όπως και άλλοτε, να σκεφτεί πάνω στα ζητήματα που προέκυψαν και την απασχολούσαν τελευταία. Στο μυστικό βιβλίο των ευχών όπως έχουμε ξαναπεί, υπάρχουν όλες οι συνταγές και τα φίλτρα που οι προγιαγιάδες της Νεράιδες είχαν...

Μερικές στιγμές χρειάζονται περισσότερο,

Ίσως και εσύ να αναζητάς, ίσως να έχεις βάλλει τον ίδιο στόχο...

Κάποιες στιγμές, σαν μια πόρτα μικρή μέσα στον εσωτερικό μου χώρο να ανοίγει. Ο χρόνος τότε σταματά, σαν την αναπνοή που κόβεται στο λαχάνιασμα μιας ανηφόρας. Ένα δάκρυ πικρό κατηφορίζει στο πρόσωπο, να τρέξει να χαθεί, να μην υπάρχει. Να βρει μέρος να ξεκουραστεί, να σωπάσει, να στερέψει.
Τότε ακούγονται παντού φωνές, απελπισμένες ψυχές,...

Υπάρχουν κάποια σπίτια που αδειάζουν, οι άνθρωποι τα εγκαταλείπουν και ερημώνουν, τότε μοιάζουν περίεργα απόκοσμα μέσα στο συνηθισμένο τοπίο. Σαν να τα τύλιξε μια ομίχλη και τα μετέφερε από κάπου αλλού. Κάπου εκεί σκέφτομαι πως ίσως ο χρόνος να κύλισε διαφορετικά και έδωσε ένα ραντεβού με το τώρα. Μοιάζουν σαν δυο κόσμοι ενωμένοι και παράξενα...

Μερικές στιγμές συνειδητοποιώ περισσότερο πως η ζωή επαναλαμβάνεται. Μια ατελείωτη κίνηση που επαναφέρει τα μοτίβα της στην επιφάνεια που είναι ορατή, αλλά πάλι, όχι και τόσο για όλους! Τελικά, όποιος θέλει καταλαβαίνει και φυσικά τις περισσότερες στιγμές καταλαβαίνει αυτά που θέλει, μπορεί να λες τα ίδια πράγματα, να γράφεις επίσης, εδώ και κάτι...

Στα βάθη ενός πυκνού δάσους, κατοικούσε μια Νεράιδα που την ονόμαζαν Σμιρύλη, πήγαινε στις αρχές του φθινοπώρου και συνομιλούσε με ένα τεράστιο γέρικο δέντρο. Εκεί έλεγαν οι θρύλοι από τα παλιά χρόνια, πως τα πνεύματα των δέντρων όταν ο άνεμος φυσούσε δυνατά, ψιθύριζαν πολλά μυστικά για τη ζωή και τους ανθρώπους. Τα δέντρα ήξεραν πολλά και όταν...

"Ακόμα και στο πυκνό σκοτάδι μπορεί να εισχωρήσει μια ακτίνα φωτός. Ακόμα και μέσα στο σκοτεινό της πέπλο η νύχτα φαντάζει υπέροχη. Παντού υπάρχει Φως..."

Σε τι κόσμο μερικές στιγμές νομίζουμε πως ζούμε, σε κόσμο που πλανά και διαλύει τις ψυχές, το άδικο θέλει να ευλογεί και να λιγοστεύει το Φως, απομακρύνοντάς το όσο μπορεί. Σε τι κόσμο θαρρείς κι εσύ πως βρέθηκες; Αναζητάς, αναζητάς λίγο από τον εαυτό σου που ξεχάστηκε, θέλεις να τον βρεις και λαχταράς, Με μια αίσθηση διαρκώς του φόβου ζεις,...

Λένε πολλοί πως αυτοί που συγγράφουν, που ασχολούνται κυρίως με το μοίρασμα του εσωτερικού τους κόσμου με κάποιο τρόπο που επέλεξαν, οι ποιητές ας πούμε, βοηθούν αυτό τον κόσμο "να αλλάξει". Η γνώμη μου είναι πως όλοι μπορούμε να συμβάλλουμε σε αυτό, αρχίζοντας από τον εαυτό μας. Ως ποιήτρια-συγγραφέας κειμένων λοιπόν και εγώ αντιλαμβάνομαι την ζωή...

Ο Ήλιος δύει, απαλά γέρνει στο βάθος του ορίζοντα με ένα χαμόγελο πλατύ, οι τελευταίες λάμψεις του ξεχύνονται στο χρυσαφένιο του Φως, τρέχουν ατίθασες στο σημείο της καρδιάς μου. Ένα καρδιοχτύπι ξαφνικά με έκανε να αισθανθώ μια περίεργη συγκίνηση. Τα μάτια μου όπως κοιτούσα προς το μέρος του δάκρυσαν, ο Ευεργέτης μου σκέφτηκα θέλει να ξεκουραστεί...

Μια μέρα θα έρθουν να σε συναντήσουν,

Ας επιτρέψουμε λίγο στον εαυτό μας να αναπνεύσει.

Από αυτούς τους ανθρώπους προσέχω,

Να μη λυπάσαι, να χαίρεσαι ψυχή μου.

Πονάς, γύρω σου φωτιές και μαύροι καπνοί έζωσαν τα πάντα.

συνδέθηκες με τις ιδιαίτερες στιγμές της ζωής μου,

Ένας μικρός ταξιδιώτης της αγάπης.

Η παλιά και γνώριμη ηλιαχτίδα έκανε την εμφάνισή της και πάλι.

Πρέπει να σωθείς, τρέξε, άφησε πίσω σου ότι έχεις και τρέξε να σώσεις την ζωή σου

Είναι Ιούλιος, ίσως να πρόλαβες να κάνεις ένα μπανάκι στη θάλασσα, μπορεί να πήγες και μια εκδρομή η να είσαι διακοπές, ίσως όμως να εργάζεσαι σήμερα, όπως κι αν είναι το πρόγραμμά σου θα έχεις κι άλλες στιγμές να χαρείς το καλοκαίρι σου. Ίσως πάλι να αισθάνεσαι μοναξιά. Είναι περίεργο όμως μερικές φορές, κάποιοι άνθρωποι σαν να τους πιάνει μια...

Πριν πας διακοπές, φρόντισε σωστά τον εαυτό σου παίρνοντας μαζί σου και βιταμίνες της Αγάπης!

δεν αντέχεις είπες, πνίγεσαι μέσα στις συσσωρευμένες αδικίες που δέχτηκες στη ζωή σου,

Ευχαριστώ θερμά την πολύτιμή μου φίλη και συγγραφέα Δάφνη Τζαμαλή Υακίνθου για το υπέροχο κείμενο που περιγράφει το συγγραφικό μου έργο, είμαι ευγνώμων για την προσφορά της, όπως και τα βίντεο με τα ποιήματά μου, που με περίσσευμα αγάπης έφτιαξε περιγράφοντας ταυτόχρονα με τις δημιουργίες μου και τον δικό της υπέροχο κόσμο:

Μην κοιτάζεις έξω, μην κοιτάζεις τον κόσμο

Κλείσε τα μάτια ψυχούλα,
Ο κόσμος των αγγέλων που γνωρίζεις
δεν είναι στη Γη,
Το πέρασμά σου θα είναι σύντομο
για να μην τραυματίσεις τα φτερά σου
περισσότερο.

Ίσως αν κάνουμε μια αρχή σήμερα να καταλάβουμε περισσότερα,