Μοιάζει σαν μια λευκή, ίσως διάφανη ύπαρξη που φανερώνεται πολλές φορές μέσα στο σκοτάδι, ακριβώς την στιγμή που καταλαβαίνεις πως χρειάζεσαι Φως, Τότε παρουσιάζεται ξαφνικά, σαν διακόπτης που περιμένει να τον γυρίσεις, να σου ρίξει φως εκεί που το σκοτάδι μοιάζει τρομαχτικό.
Ποτέ δεν μου άρεσε να μπαίνω σε "καλούπια", πολλά από αυτά που έβλεπα να κάνουν οι άλλοι, εμένα με άφηναν παγερά αδιάφορη. Είμαστε όλοι άνθρωποι θα μου πεις, αλλά, διαφορετικοί. Ας πούμε πως αυτή η καταναλωτική μανία των ανθρώπων και η λάμψη των εορταστικών ημερών, το τρέξιμο στα καταστήματα, η κίνηση του δρόμου-πολλές φορές μετανιώνω που βγήκα από...
Μερικές φορές σκέπτομαι πως με πλησιάζουν αρκετοί άνθρωποι, όμορφοι πραγματικά. Οι άνθρωποι αυτοί, δεν κάνουν καμία προσπάθεια για να αρέσουν γενικά. Είναι απλοί και καταδεκτικοί, χαμογελούν με την καρδιά τους, μου μιλούν με έναν τρόπο που νομίζω πως με γνωρίζουν πολύ καλά! Έχουν άνεση μαζί μου και αυτό μου δίνει χαρά, με κάνει να τους αισθάνομαι...
Πίσω από κάθε δυσαρμονία της ζωής, πίσω από κάθε όψη της που σε δυσκολεύει. Μέσα στη ψυχή που συναντάς και λες: πόση κακία μπορεί να κρύβει; Μέσα στον καθρέπτη που τοποθετεί η ζωή μπροστά σου βλέπεις εσένα. Τον ίδιο τον εαυτό σου, ίσως "χτυπάς αλύπητα" σκληρά αυτό που βλέπεις στους άλλους και το κατηγορείς, γίνεται κατάπτυστο για σένα, ...
«Με προβληματίζει πολλές φορές η αδιαλλαξία των ανθρώπων, ο τρόπος που θέλουν να συμπεριφέρονται και να λειτουργούν μέσα στις σχέσεις τους, απόλυτοι, καθοριστικοί. "Μοιάζουν να αποπνέουν ένα αέρα κυριαρχίας, ένα παιχνίδι που παίζουν διαρκώς με το ρόλο του «σπουδαίου» του κατακτητή. Συμπεριφέρονται σαν να είναι οι άλλοι, πιόνια ενός παιχνιδιού που...
Νυχτώνει, αυτό το Σαββατιάτικο βραδάκι άνοιξε μια πορτούλα στο παρελθόν, σε μνήμες που έκλεισε ο χρόνος στο πέρασμά του, άλλοτε βιαστικός και φουριόζος, ίσως θέλοντας να περάσει στο επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου της ζωής. Ο χρόνος δεν ρωτάει, αποφασίζει μόνος του και μετά με βαθυστόχαστο ύφος σου θυμίζει τα παλιά. Διαλέγει και τις στιγμές μάλιστα,...
Ίσως δεν μπόρεσα όταν νόμιζα πως έπρεπε.
Πολλές φορές μας φωνάζει η Αλήθεια
Μητέρα, ένας δεσμός, ίσως είναι μια λέξη που ανοίγει πολλά παράθυρα στη σκέψη, ανοίγει όμως και πόρτες στην καρδιά.
Στις τελευταίες στιγμές της ημέρας αναρωτιέμαι: