Με το χέρι στην καρδιά


Και κάποια στιγμή καταλαβαίνεις πως το "ροζ συννεφάκι" έχει αρχίσει να φεύγει.

Στο παλιό εξοχικό σπίτι της οικογένειας που κατοικούσε χρόνια στην περιοχή, υπήρχε ένα ξύλινο σπιτάκι πάνω στο δέντρο που ήταν στην άκρη του κήπου. Όποιος περνούσε από αυτό τον εξοχικό δρόμο, ήταν αδύνατο να μην κοντοσταθεί έστω και λίγο, να χαζέψει αυτό το περίεργο «οικοδόμημα» που στεκόταν περήφανο για το σχήμα του, αλλά και τον ιδιοκτήτη του....

Με ταξιδεύει σε χώρες που δεν έχω πάει, μου ανοίγει παράθυρα στο Φως που δεν τα είχα προσέξει.

Υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μην χάνεις το χαμόγελό σου.

Τίποτα δεν με τρόμαξε περισσότερο στη ζωή, από το υλικό της σκιάς που κρύβει στο εσωτερικό του ο άνθρωπος.