Με τον καιρό κατάλαβα πως προσπάθησα πολύ, ίσως περισσότερο από όσο άντεχα, από όσο έπρεπε. Σε στήριξα με την καρδιά μου στις δυσκολίες που πέρασες, ήμουν "εκεί" για σένα όταν το ζητούσες, ήθελες μια συντροφιά, λίγη ανακούφιση, λίγη δύναμη και στην πρόσφερα απλόχερα. Έτσι κι εσύ, δυνάμωσες ψυχικά, σκούπισες τα δάκρυά σου και προχώρησες. Βρήκες το...
.Να θυμάσαι όταν θα μεγαλώσεις,
Ακολούθησε με
Άφησε πίσω στη λησμονιά ό,τι σε κούρασε όπως λες.
Άλλαξε αυτή τη λέξη και πες "με Αναγέννησε"
Προχώρησε, ο δρόμος σου είναι μπροστά, όχι πίσω...
Ξέχασε... Τι έγινε; Έχει καμμιά σημασία το παρελθόν;
Τώρα Ζεις σε άλλη χρονογραμμή, αυτήν ακολούθησε, το πριν δεν υπάρχει, μόνο η στιγμή που Ζεις. Ζήσε την Αληθινά...
Σε όλους τους καιρούς και τις εποχές,
Φτάσαμε στο τέλος ακόμα μιας χρονιάς μαζί. Φεύγει ένας χρόνος που μας ένωσε ανοίγοντάς μας τη πύλη της γνώσης του εαυτού μας, αλλά και της "εδώ" ζωής μας. Μας χάρισε καινούργιες δημιουργίες και ευκαιρίες να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και τις καρδιές μας, για έναν καλύτερο κόσμο που θα ανθίζει από Αγάπη, για κάθε άνθρωπο, κάθε πλάσμα, κάθε ψυχή....
Μπορείς λίγο να σωπάσεις;
Μπορείς για λίγο να αφουγκραστείς;
Πέφτει το χιόνι σιωπηλά, αθόρυβα θαρρώ.
Εκείνο καταλαβαίνει...
Βλέπεις, θέλω να ακούσω τη φωνή μου και δεν μπορώ,
σκέπασε ο θόρυβος αυτός την ακοή μου.
Κλείσανε τα μάτια μου ακόμα κι από αυτό το "φως"
πάρε το μακριά μου, δεν το αντέχω!
Αυτό το ψεύτικο, το δήθεν λαμπερό, εμένα δεν μου αρέσει, ...
Κάποιες στιγμές στη ζωή μου αισθάνθηκα σαν την Κοκκινοσκουφίτσα.
Μια λαχτάρα στα πρόσωπα των μικρών παιδιών. Μια κρυμμένη λαχτάρα στις ψυχές μας. Ένα σκίρτημα εσωτερικό, μια αναμονή που λαχταρά να ανοίξει σαν τα φύλλα ενός μπουμπουκιού, η ίδια η ζωή και να χαρεί, πόσο περιμένει να χαρεί η ψυχή μας! Ίσως οι γιορτές να είναι τρόπος διαφυγής από την καθημερινότητα περισσότερο από όσο νομίζουμε.
Υπάρχουν και εκείνοι οι άνθρωποι που έχουν ανοικτή καρδιά, ένα χαμόγελο για όλους, δεν το σκέφτονται και πολύ.
Όταν την είδες για πρώτη φορά, μπορεί να αισθάνθηκες μια γροθιά στο στομάχι, αφού δεν περίμενες να σου ρίξει αυτό το βλέμμα. Ευγενικό βέβαια το ύφος της, αλλά με κάποια μικρά αγκαθάκια στην άκρη τους, ή μήπως σου φάνηκε; Τέλος πάντων είπες και προχώρησες το βλέμμα σου στο χώρο του σπιτιού. « Όμορφο είναι το σπίτι σας» Τι να πεις;...