Παντού σιγή εκείνη την άδεια ώρα

που θα αγκαλιάζει όλο τον κόσμο!

Σε αγαπώ για το χαμόγελο του ήλιου στο πρόσωπό μου όταν ανατέλλει η καινούργια αυγή.

Ανέβηκες τόσο ψηλά, ξεπέρασες το όριο του χρόνου.

Μοιάζει να γίνεται ένας αγώνας, ένα κυνηγητό με το χρόνο, Mια στιγμή μόνο νύχτα, να σταθεί το μυαλό μου, η ψυχή μου, η σκέψη μου.

Το έχετε καταλάβει πως εγώ παραμένω ρομαντική.

Μια χαρά στην ψυχή μου με πλημμυρίζει, Mια λαχτάρα να σε ανταμώσω, να τρέξω να σε αγκαλιάσω στα μικρά σου ποδαράκια να προσκυνήσω, την Ζωή μου μαζί σου να την ξαναρχίσω

Έφυγες και ζω μέσα από τη θύμησή σου

Ας κρατήσουμε τη στιγμή αυτή στην Αιωνιότητα, εκεί που πάλλεται η καρδιά, στα διαστήματα του χρόνου.

Περίεργη μέρα αυτή, έσταξε αίμα και δάκρυ σαν το αυλάκι που ξεχωρίζει μέσα στο πυκνό χορτάρι που πολλές φορές εμποδίζει να περάσει το νεράκι και εκείνο προσπαθεί να ανοίξει δρόμο, τι άλλο να κάνει άλλωστε; Περίεργη μέρα, βαθιά πονεμένη, άλλοτε σιωπηλή και άλλοτε φωνάζει με όλη της τη δύναμη, άλλοτε ξεσηκώνει τα πάντα και άλλοτε ηρεμεί με αυτή τη...

Τα ποιήματά μου από το συλλογικό έργο των εκδόσεων Όστρια:

Ελλάδα μου στολίδι μου χιλιοευλογημένο

Μερικές φορές η νύχτα σωπαίνει, έτσι διακριτικά και απροσδιόριστα

Τούτος ο κόσμος άλλο δεν αντέχει

Ακόμα και τις στιγμές που η αναπνοή μου νομίζω ότι θα τελειώσει από την ψυχική οδύνη.

Αυτός ο κόσμος δεν μας ανήκει, περαστικοί είμαστε

Στο πρωϊνό αντάμωμα οι πρώτες ηλιαχτίδες, ξεχύθηκαν στο χώρο

Στην όμορφη κρυμμένη λάμψη της ψυχής,

Μην απομακρύνεσαι από την αγάπη:

ένας μικρός ήλιος φανερώνεται απαλά, ξεγλιστρά