Ένας άλλος κόσμος
Κάποιες στιγμές, σαν μια πόρτα μικρή μέσα στον εσωτερικό μου χώρο να ανοίγει. Ο χρόνος τότε σταματά, σαν την αναπνοή που κόβεται στο λαχάνιασμα μιας ανηφόρας. Ένα δάκρυ πικρό κατηφορίζει στο πρόσωπο, να τρέξει να χαθεί, να μην υπάρχει. Να βρει μέρος να ξεκουραστεί, να σωπάσει, να στερέψει.
Τότε ακούγονται παντού φωνές, απελπισμένες ψυχές,...





























