Το Φως της αλλαγής

Έρχεσαι Νύχτα βασίλισσά μου γεμάτη φως απόψε...
Στέκεσαι και κοιτάζεις τα Αστέρια, ένας γλυκός ψίθυρος βγαίνει από τα χείλη σου

και τα χέρια σου αγκαλιάζουν θαρρεί κανείς, τα σύνορα του κόσμου τους.

Μα ποιος θα ακούσει τη φωνή σου;
Ποιος να σταθεί μπροστά στο μεγαλείο της λάμψης σου καθώς ακτινοβολείς;

Απόψε η Γη ετοιμάζεται για πολύτιμες στιγμές, αυτές που έρχονται την  Ανθρωπότητα να αλλάξουν
Μα πως μιλάς τόσο γλυκά; Με συνεπαίρνεις Νύχτα μου, με σηκώνεις ψηλά κι εμένα στα Αστέρια
Ας γίνεται λες στη Γη αναταραχή, το θείο σχέδιο δεν αλλάζει.
🌠
Νύχτα μου σιγούν τα Νυχτοπούλια ξαφνικά με τη φωνή σου, πες όμως και πάλι για αυτή την αλλαγή που λες.
Διψά η καρδιά του κόσμου και η δική μου να ακούσει.
Λόγια Αγάπης Μεγαλείου, σαν βροντή γίνεσαι ξαφνικά καθώς αστράφτει η ματιά σου.

Πίστη, μου λες!
Πίστη, μην βλέπεις τις σκιές, έχουν κι αυτές σκοπό που υπάρχουν.
Βλέπε το Φως, αυτό μόνο αληθινά υπάρχει, βλέπεις οι σκιές αν αποτραβηχτούν, 

οι λάμψεις του, πολλούς που νομίζουν πως βλέπουν θα τυφλώσουν.
Πίστη λοιπόν, αύριο να μιλάς για λευτεριά, γιατί αυτή στην αύρα αυτής της βραδιάς, αναπνέει ελεύθερα απόψε...