Συλλογή ψυχογραφημάτων

2026-01-29

Με τον καιρό κατάλαβα πως προσπάθησα πολύ, ίσως περισσότερο από όσο άντεχα, από όσο έπρεπε. Σε στήριξα με την καρδιά μου στις δυσκολίες που πέρασες, ήμουν "εκεί" για σένα όταν το ζητούσες, ήθελες μια συντροφιά, λίγη ανακούφιση, λίγη δύναμη και στην πρόσφερα απλόχερα. Έτσι κι εσύ, δυνάμωσες ψυχικά, σκούπισες τα δάκρυά σου και προχώρησες. Βρήκες το μονοπάτι σου και αυτό σε βοήθησε να στηριχτείς περισσότερο σε σένα, να πιστέψεις, να αλλάξεις.

Με τον καιρό, επίσης κατάλαβα πόσο με χρησιμοποίησες, πόσο βασίστηκες στην ύπαρξή μου, πάτησες κυριολεκτικά πάνω μου για να βρεις τα δικά σου πατήματα και το πέτυχες αυτό.

Τώρα απλά προχώρησε, άφησε το χέρι μου, μην το κρατάς, εξ" άλλου δεν το χρειάζεσαι πια. Μην με αναζητήσεις, δεν χρειάζεσαι πια εμένα, αλλά μια καλύτερη ίσως αξιολόγηση του εαυτού σου. Να καταλάβεις αυτά που δεν κατάλαβες, τα μαθήματα που ακόμα ίσως χρειάζεσαι, να ζήσεις όπως σου αξίζει, να καταλάβεις επίσης πως οι άνθρωποι έχουν όρια και αυτά δεν πρέπει να τα εκμεταλλεύεσαι. Όχι δεν σε εγκαταλείπω, απλά σου φωτίζω την συνέχειά σου....χωρίς εμένα, τώρα κι εγώ κατάλαβα περισσότερο.

Με ευγνωμοσύνη στο χθες, στο αύριο, στο τώρα.