Όλα στον κόσμο είσαι εσύ 

Σε ονειρεύτηκα απόψε

Ήρθες σαν να ήσουν πάντα εκεί, απλά και αγαπημένα

Δεν ήταν το δάκρυ μου που σε έφερε ξανά ούτε η βροχή, που έπεφτε απελπισμένα.

Μια δυνατή βροχή, που πότιζε τα διψασμένα δέντρα

Ούτε η ζωή που αδιάκοπα κυλά, η μνήμη της είναι δυνατή

Γυρίζει διαρκώς, μέσα στα ίδια μέρη κι αναζητά  χαμένα όνειρα να βρει να επαναφέρει ότι η ανθρώπινη καρδιά ποθεί

Ότι η ψυχή έχασε και το γυρεύει Γυρίζει ο χρόνος πάλι, χαμογελάει στη ζωή

Ήρθες πάλι ξανά αγαπημένε, σαν αστραπή που έλαμψε στη κάμαρά μου τη μοναχική, την απογοητευμένη

Πέφτει με δύναμη η βροχή, ξεπλένει απομακρύνει, ας ήταν ψέμα η δική σου η φυγή 

ας ήταν μια απάτη που ξεπήδησε από του χρόνου τα αρχεία μιας άλλης ώρας μιας άλλης ζωής, 

δεν ήσουν τότε εσύ, ήταν απλά μια καταιγίδα...

Ας την έδιωχνε η μπόρα η δυνατή Ας την διέλυε το δυνατό χαλάζι

Απόψε σε ονειρεύτηκα Ήσουν πάντα, εκεί