Η Ευλογία των Αστεριών

Ώρα για ένα παραμυθάκι. 

Τη νύχτα όλη η φύση χρειάζεται ξεκούραση, ακόμα και η πνοή του δάσους αλλάζει στέλνοντας γαλήνη γύρω στην ατμόσφαιρα. Η Σελίνα, η μικρή νεράιδα, στέλνοντας ευχές σε όλα τα πλάσματα για ένα όμορφο ξημέρωμα, σιγοτραγουδά ένα νανούρισμα απαλό. Η φωνή της ανεβαίνει ψηλά, πολύ ψηλά, πηγαίνει στα αστέρια και συναντά τα πλάσματα που έχουν αναχωρήσει από αυτό τον κόσμο.

Εκεί υποδέχονται το τραγούδι της με χαρά και με συγκίνηση στέλνουν την αγάπη τους στους αγαπημένους τους. Σε όσους δηλαδή άφησαν πίσω όταν έφυγαν και είναι λυπημένοι. Οι φωνές τους σμίγουν με μια υπόσχεση που δίνουν σε αυτούς που λυπούνται πολύ: 

"Όλοι κάποτε θα συναντηθούμε, η Αγάπη δεν χάνεται ποτέ"

Τα μάτια της Σελίνας πια έκλεισαν κουρασμένα. Μέσα στη καρδιά της μια ικανοποίηση τη ζέστανε γλυκά. Η Ανατολή θα έρθει με ευλογία σκέφτηκε πριν αποκοιμηθεί, οι άνθρωποι θα ευλογηθούν γιατί η Αγάπη δεν χάνεται ποτέ.